Het broeikaseffect kan een serieus probleem worden voor de generaties die na ons komen.

Ja, hallo, wat verwacht je dan? Je kan toch moeilijk verwachten dat IK de enige ben die vaker de fiets pakt, dat IK in m’n eentje eerder het licht uit doe en wat later aandoe, dat IK de enige ben die dure duurzame producten gaat kopen. Je kan toch moeilijk verwachten dat ik in m’n eentje ga proberen de wereld te redden? Kijk, als de rest van de wereld er nou ook wat aan zou doen, dan kan ik ook wel kijken of ik kan helpen. Maar zolang zij met z’n allen niks doen, heeft het geen nut als ik ga afzien.

Fout. Als iedereen zo zou denken, zou het broeikaseffect inderdaad nooit worden tegengehouden. Als de mens zo’n kuddedier blijft, en geen eigen initiatief neemt, dan staat Nederland over 10 jaar inderdaad onder water.

Al Gore, politicus en milieuactivist. Hij heeft geprobeerd president van Amerika te worden, maar die beste mensen daar kozen voor meneer George Bush. Nu heeft Gore een film gemaakt: “an inconvenient truth” (letterlijk vertaald: een waarheid die slecht uitkomt). En dat is in het kort ook precies waar de film over gaat. Broeikaseffect, gletsjers die smelten, landen die onder water komen te staan. Het klinkt allemaal vrij dramatisch, en wordt makkelijk weggewuifd. “Broeikaseffect? Nee joh, schommelingen in de temperatuur zijn normaal! Dat ligt niet aan de mens, maar aan de aarde, zo gaat het al jaren. Laten we nu eerst maar voor onszelf zorgen, dan komt het milieu later wel. Want als de economie niet goed is, dan hebben we ook geen geld om de aarde mee te beschermen. Dus moet de economie eerst komen, zo simpel is het.

Weer fout. Het broeikaseffect komt inderdaad slecht uit, we hebben het veel te druk met geld te verdienen en weer uit te geven, het milieu kan wel wachten. Nu wil ik niet beweren dat ik zo’n milieuactivist ben, maar dit is wel een kwestie waar ik al een poosje over val. Welke economie denken mensen te beschermen als er straks geen bewoonbare aarde meer is? Zou je het milieu niet altijd op de eerste plaats moeten zetten? Ik bedoel, het is de aarde maar hoor. Alleen maar de planeet waar de mensheid woont. Blijkbaar niet zo belangrijk.

Gore gaf in zijn presentatie een aantal belangrijke punten aan. Vooral de stijging van het zeeniveau gaat grote problemen geven, maar ook het ontstaan van orkanen en de komst van koud water in de warme stromen worden aangewezen.

Eerlijk gezegd was dit de engste film die ik ooit heb gezien (en ik heb een hoop enge films bekeken). Dit is echt. Dit is geen sciencefiction verhaal, dit is een echt probleem.

Maar gelukkig heeft het dus ook echte oplossingen. Wat zouden we kunnen doen om dit te stoppen? Genoeg, maar het is maar de vraag of de mensen hiertoe bereid zijn. Het is inmiddels mogelijk om auto’s op elektriciteit of waterstof te laten rijden, net zoals het openbaar vervoer. Waarom doen we dit dan niet? Het is te duur. We kunnen groene energie gebruiken voor onze huizen en bedrijven. Te duur.

We kunnen filters installeren in fabriekspijpen, maar dit is te duur. We kunnen de lampen uitzetten als we niet thuis zijn, hetzelfde geldt voor de computer en de tv. Maar dat zou te gemakkelijk zijn. Mensen moeten fouten maken om van te leren. Jammer genoeg, als we deze fout eenmaal gemaakt hebben, zal het heel moeilijk zijn om er nog wat aan te doen.

Maar er is genoeg dat we kunnen doen. Als we het echt zouden willen, zouden mensen met z’n allen samen kunnen werken om het broeikaseffect tegen te gaan. Maar willen we dat? We leven inmiddels wel een beetje in tijd waar het “ik” belangrijker is dan het “wij”. En dat zou niet zo moeten zijn. Bijna gelijk na het zien van deze film had ik het er met een vriendin over. Haar eerste reactie was: “maar Nederland heeft bijna geen aandeel hierin, dus laat Amerika en China eerst maar eens gaan veranderen.” Het is niet zo dat een paar landen verantwoordelijk zijn voor dit probleem, hoewel deze wel het grootste aandeel hebben. Wij dragen er ook aan bij. Of het echt mogelijk is om het broeikaseffect tegen te houden betwijfel ik. Alle praktische oplossingen zijn er, met groene energie zou er minder behoefte zijn aan al die kolenmijnen die ze blijven openen. Ik twijfel er niet aan of er is een goeie oplossing te vinden.

Wat ik betwijfel is of mensen wel bereid zijn om zich in te zetten voor het milieu. Het zou (laten we eerlijk zijn) een hele hoop tijd, geld en moeite kosten.

Ik vind het altijd een rare manier van prioriteiten stellen. Toen ik die avond thuis zat viel het me wel opeens op hoeveel apparaten er eigenlijk aanstonden. Heb ik toch maar even een rondje door het huis gemaakt om alles uit te zetten.

Het grappige is echter, dat ik voordat ik dit opstel ging schrijven, ik nog even gegoogled heb op de titel van de film. Er zijn toch wel weer ontzettend veel sites die al het bewijs dat Al Gore in zijn stuk geeft, vrij simpel weten te weerleggen.

“Al Gore’s betrouwbaarheid wordt al vroeg in de film beschadigd, wanneer hij het publiek vertelt dat je, door slechts te kijken naar de Atlantische ijsschotsen, kan zien wanneer the American Clear Air Act werd gepasseerd.” ....... “Dit is pure fantasie, tenzij de verslaggever in staat is om de deeltjes in het ijs met het blote oog te zien.” (http://www.canada.com/nationalpost/financialpost/story.html?id=d0235a70-33f1-45b3-803b-829b1b3542ef)

Wat hier staat is, moet ik toegeven, heel logisch. En zo stonden er nog veel meer, niet alleen op deze site. Maar hoe goed de tegenargumenten ook zijn, het neemt niet weg dat er een probleem is ontstaan, dat nu misschien nog niet zo groot is (om de critici gelijk te geven), maar in de toekomst zeker veel groter zal gaan worden (om bij het verhaal van Gore te blijven).

Ik vond het een ontzettend goede film, die zeker in staat is om mensen aan het denken te zetten (mij in ieder geval wel). Of ik nu een “milieufreak” word? Waarschijnlijk niet, maar ik ga toch wel op de kleine dingetjes letten, en die auto was ik toch al nooit van plan om te gaan kopen.

Josha van Leeuwen,

V4a,