Het was een vermoeiende week. Bloed, zweet en blaren. Bloed in ieder geval wat mij betreft, toen ik weggezonken in een plattegrond over een stoep struikelde (Wat je als docent toch niet allemaal meemaakt…J). Maar het was het allemaal waard. In die 6 dagen hebben we ontzettend veel gedaan en gezien. We wandelden over het Forum Romanum; hèt sociale, politieke en religieuze centrum van de stad. We beeldden ons in hoe het geweest moet zijn om als gladiator het Colosseum binnen te lopen. We brachten een bezoek aan Ostia, de oude havenstad van Rome. We waren heel dicht bij de paus en we beklommen de koepel van de Sint Pieter (Pauliene weet hoeveel treden dat precies waren…). We bewonderden de levendige beeldhouwwerken van Bernini en bekeken de fresco’s van Michelangelo in de Sixtijnse kapel. We begaven ons diep onder de grond in de Catacomben (begraafplaatsen van  de vroege Christenen). En zo kan ik nog een hele waslijst opnoemen. Er is zoveel te zien in Rome!

Natuurlijk aten we ook veel echte Italiaanse ijsjes en deden we ons tegoed aan pizza’s en pasta’s. We kochten  paraplu’s (ja, ook in Rome kan het hozen). We leerden afdingen, want die paraplu’s (en later gelukkig ook zonnebrillen) werden steeds goedkoper. We flaneerden over het gezellige Piazza Navona en genoten van straatmuzikanten en –verkopers op de Spaanse Trappen.

En natuurlijk wierpen we onze muntjes in de Trevifontein. Gelukkig maar, want dat zou betekenen dat we nog een keer terugkomen in deze stad. Dus: ‘Arrivederci Roma!’. Het was een onvergetelijke week!

Bx