Als ik 15 december de kamer van het verblijf binnen loop ben ik toch wel een beetje zenuwachtig. Wat zullen het voor mensen zijn? Waar komen ze vandaan? Zullen ze aardig zijn? Zullen ze mij aardig vinden? Maar al snel raakt iedereen aan de praat en waarom zou ik zenuwachtig zijn? Iedereen zit hier in het zelfde schuitje!

Door wat van die leuke ouderwetse kennismakings-spelletjes te spelen leert iedereen elkaars naam een beetje kennen en gaan we lunchen. Aan tafel merk ik dat er nu al een soort band is tussen de groep. Aan de ene kant zou je dat niet verwachten na zo’n korte tijd, maar aan de andere kant is het eigenlijk heel logisch. We zijn er allemaal voor een ding gekomen, India! Iedereen is zo erg gedreven en heeft er heel veel zin in.

Dat is misschien ook wel een van de belangrijkste dingen. Hoe we daar goed ons werk moeten doen  kunnen we en zullen we allemaal nog leren, maar als je niet gemotiveerd bent zul je nooit een goed resultaat leveren. En een goed resultaat is juist wat we nodig hebben. Ik denk ook dat we dat met deze groep zeker zullen halen. Op de slaapzaal hebben we gelijk al ideeën over de actiedag uitgewisseld en hebben we gekeken hoe we zoveel mogelijk geld konden ophalen.

We hebben veel dingen gedaan in twee dagen, workshops gevolgd, presentaties gezien, kennisspellen gedaan, meegedaan aan een quiz, we hebben zelfs gedanst.

Ik heb al heel veel geleerd daar in Putten, maar ik heb nog steeds veel te leren, want er is zoveel om te weten. En zelfs dan, als je je helemaal hebt voorbereid en alles hebt gelezen over India, zelfs dan nog zal het lijken als of we zomaar in het diepe gegooid worden.

Dat wil niet zeggen dat het weekend geen nut had. In tegendeel juist. We hebben niet alleen informatie gekregen over de dingen die daar wel en niet kunnen, wat we daar te zien krijgen of wat voor risico’s er zijn, maar vooral ook over ons doel daar. We gaan er heen als verslaggever en absoluut niet als toerist en het is belangrijk dat we ons daar zo goed mogelijk op voorbereiden.

Als het eenmaal 21 februari is en we op het vliegtuig naar Chennai stappen zal dat bord echt nog niet helmaal leeg zijn. Zoals ik al zei: hoe goed we ons ook voorbereiden het zal een sprong in het diepe worden, maar het bord zal in ieder geval niet meer zo vol zijn als aan het begin.

Katja Jellema