Begon met de mooiste opmerking van de middag: “het ruikt hier naar drop” . Ja meneer Brakus, de buffer is ammoniak! (nou moet u even weten dat bij gebruik van ammoniak er eigenlijk  handschoenen en mondkapjes gewenst zijn, maar waarom zouden we?) Heerlijk luchtje dus de hele middag in lokaal 2. (naschrift Br: er werd om de “droplucht” enigzins dragelijk te houden met toedienen van de buffer in de zuurkast gewerkt!)

Nou moet ik natuurlijk voor de “onwetenden” even uitleggen wat titratie eigenlijk  is. Bij titratie zoek je van een bepaalde product het werkzame gehalte stof en/of verontreiniging dat erin zit. Je doet de te onderzoeken stof in een erlenmeyer (‘glazen flesje’). Door een bepaalde stof er druppel voor druppel in te druppelen en een indicator toe te voegen, kan je wanneer de kleur omslaat in de erlenmeyer kijken hoeveel ‘druppelwater’(genaamd titrant) er nodig was om de kleuromslag te geven. Dan via een ingewikkelde berekening kan je het te onderzoeken gehalte uitrekenen van de werkzame stof of verontreiniging.

Deze middag onderzochten wij de hardheid van verschillende soorten water (hardheid = concentratie Calciumoxide en Magnesiumoxide in water). Jullie weten allemaal via de reclame op TV dat wasmachines langer leven met Calgon (dat haalt nl. het schadelijke kalk eruit). Zo hebben wij ons eigen  leidingwater getest, Evian, STY en Chaidfountaine. Dapper begonnen wij onze erlenmeyer klaar te maken voor het titreren (druppelen). Hierbij kwam dus de heerlijke verfrissende lucht vrij van dropjes, die menig persoon even een traantje weg deed pinken.

Maar toen het moment van titreren daar was werd het gelijk stiller in het lokaal. Iedereen was in volle concentratie om precies op het laatste druppeltje toe het omslagpunt te bereiken. De bedoeling was dat je oplossing van donker rood naar licht groen zou gaan.

Nou zijn er ook mensen die snel afgeleid zijn (ik zal geen  namen noemen Martin) en daardoor ver over het omslagpunt heen schoten (en het dus voor elkaar krijgen een soort zwart water te creëren).

Dit soort proefjes moet je altijd twee keer uitvoeren (duplobepaling) zodat je wellicht gemaakte fouten kan ontdekken of kunt uitsluiten. Hiermee kan je dan ook een gemiddelde waarde nemen, waardoor het getal iets nauwkeuriger wordt. Er werden tijdens de 2e keer vandaag ook nog eens vele foto’s gemaakt, zoals bijv. van onze trotse Ruben die een perfect licht groene kleuromslag kreeg. Deze foto’s zijn op de site te bezichtigen. Hierbij is ook een prachtige foto te zien van onze eigen Niels, die zijn verbazingwekkende longinhoud loslaat op het opzuigen van het te testen water in de pipet. Have fun with watching!

Irene Bal V6