Enkele minuten later word ik voorgesteld aan iemand die ik schijnbaar al lang had moeten kennen gezien de verbaasde reacties als ik niet weet wie het is. De leraar geeft hem de subtiele hint over dat me misschien nog maar eens moest worden uitgelegd hoe een camera werkt.Knopje draaien en vervolgens indrukken,maar goed dat het me nogmaals wordt uitgelegd. Nu maar hopen dat ik geen black outs krijg straks. Stel je voor, dan zouden mijn trouwe fans [ mogelijk een verdwaalde ouder] van de schoolwebsite hun oh zo geliefde bewegende wazige foto’s moeten missen.de Horror.
Maar goed ,uiteindelijk begaf ik me na het gebruikelijke tegen gesputter naar de gymzaal en ging op de houten pijnlijke banken aan de zijkant zitten. Opvallend veel ballen kwamen mijn richting op vliegen, na 5 volle minuten keek ik eindelijk omhoog en viel het me op dat ik precies onder een Basket zat, Ballen -mysterie op gelost. Het kon er ook mee te maken hebben dat de aanwezige mensen mijn “Fotokunsten” niet bepaald op prijs konden stellen. In tegen stelling tot de laatste keer werd er zelfs bij de desbetreffende lerares geklaagd [voornamelijk door jongens] en hoorde ik meerdere keren het woord privacy schending vallen. StelletjeDiva’s. Nadat de lerares zei dat ze de immer aanwezige camera moesten negeren werd er nog wel snel tegen me gezegd dat ik geen foto’s van hun achterwerk mocht maken en kreeg ik een hele rij van namen die wél of juist níet op de foto wouden. Na 3 seconden was ik het helaas al weer vergeten en ging ik vluchtend voor het oranje ronde gevaarte in een hoekje zitten om er niet meer vandaan te komen.
Ik nam mezelf voor om na enkele foto’s snel de gymzaal uit te vluchten om naar huis te kunnen , maar helaas , elke keer als ik besloot te vertrekken kwamen er net een stel actieve over enthousiaste jongens langs spurten met de in mijn ogen levens bedreigende basketbal . Nadat er een tijdje een beetje doel loos in de baskets werd gemikt werd er een wedstrijdje georganiseerd. De helft van de aanwezige mensen werden voor de 1ste wedstrijd ingezet terwijl aan de zijlijn een aantal mensen poseerden voor de camera. Er werd een aantal doelpunten [noem je dat bij basketbal ook zo?] gescoord , alleen wist ik niet welk team nou waar ‘scoorde’ omdat mn aandacht halverwege verslapte en ik meer ongunstig genomen foto’s van mensen aan het verwijderen was dan daadwerkelijk foto’s aan het maken.
Ik deed nog een aantal tevergeefse pogingen om een ‘doelpunt’ te vereeuwigen maar elke keer als de foto gemaakt was , was het resultaat enkel de basket en een oranje schim ergens in de verte en een leerling in een ‘ongunstige’ houding. Ik kon nog wel een foto van een bal maken die op me af kwam stuiteren.Hallelujah. Ookal word die hoogstwaarschijnlijk samen met de helft van de foto’s verwijdert in de ‘’selectieRonde”. Kijk snel naar de foto’s,man je weet niet wat je míst. Maar goed, na ongeveer een uur daar gezeten te hebben had ik in mijn ogen al het mogelijk op de gevoelige plaat gezet en besloot ik te vertrekken. Ik was van plan dit stukje toen onmiddellijk in het studiehuis te typen maar na 2 traptreden werd ik overvallen door een vreselijke moeheid en besloot ik thuis te gaan slapen om dit een week later te typen. Dat moest er natuurlijk wel bij vermeld worden.
The End.
